సుబ్ హానల్లాహ్, సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహీ, సుబ్ హానల్లాహిల్ అదీమ్ ఘనతలు

సుబ్ హానల్లాహ్... పలుకు ఘనతలు
1- అల్లాహ్ మరియు ప్రవక్తకు అతి ప్రియమైన పలుకుల్లో ఒకటి: “సుబ్ హానల్లాహ్”. [ముస్లిం 2137, 2695]
2- ఎవరు వంద సార్లు “సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహ్”  పలుకుతారో, వారి పాపాలు సముద్రపు నురుగంత ఉన్నా మన్నించ బడతాయి. [బుఖారీ 6405, ముస్లిం 2691]
3- ఎవరు ఉదయం మరియు సాయంకాలం “సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహ్” వంద సార్లు పలుకుతారో ప్రళయదినాన అతనికంటే గొప్ప ఆచరణ ఎవరిది ఉండదు, అతని లాగా లేక అతనికంటే ఎక్కువ పలికిన వారిది తప్ప. [ముస్లిం 2692]
4- ఎవరు వంద సార్లు “సుబ్ హానల్లాహ్” పలుకుతారో అతని కొరకు వెయ్యి పుణ్యాలు లిఖించబడతాయి, అతని వెయ్యి పాపాలు మన్నించబడతాయి. [ముస్లిం 2692, సహీహుల్ జామిఅ్ 2665]
5- కరుణామయుడైన (అల్లాహ్ కు) చాలా ఇష్టమైన, నాలుకపై సులభతరమైన మరియు ప్రళయదినాన త్రాసులో చాలా బరువుగల రెండు పలుకులు: “సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహీ సుబ్ హానల్లాహిల్ అజీం”. [బుఖారీ 6406, ముస్లిం 2694]
6- “సుబ్ హానల్లాహిల్ అజీం వబిహందిహ్” పలికినవారి కొరకు స్వర్గంలో ఒక ఖర్జూరపు చెట్టు నాటబడుతుంది. [తిర్మిజి 3464, సహీహా 64]
7-సమావేశ సమాప్తంలో ఈ దుఆ చదివితే, అందులో ఏమైనా వృధా మాటలు జరిగి ఉంటే మన్నించబడును: “సుబ్ హానకల్లాహుమ్మ వబిహందిక అష్ హదు అల్లాఇలాహ ఇల్లా అంత అస్తగ్ఫిరుక వఅతూబు ఇలైక్”. [తిర్మిజి 3433, సహీహుల్ జామిఅ్ 6192]
8- విశ్వంలో ప్రతీది “సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహి” అంటుంది, దాని కారణంగానే వారికి ఉపాధి లభిస్తుంది. [అహ్మద్170, సహీహా 134]
9- తహజ్జుద్, అల్లాహ్ మార్గంలో ఖర్చు పెట్టడం మరియు అల్లాహ్ శత్రువులతో పోరాడడం కంటే ఎక్కువ పుణ్యం పొందాలనుకుంటే అధికంగా “సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహి” పఠిస్తూ ఉండండి. [సహీ తర్గీబ్ 1541]

అధికంగా “సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహీ” పఠించడం తహజ్జుద్ పుణ్యానికి సమానం

తహజ్జుద్ కు గల పుణ్యానికి సరిసమాన- మైన ఇతర సత్కార్యాలు/1: అధికంగా సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహీ పఠించడం

తహజ్జుద్ నమాజు యొక్క విలువ అల్లాహ్ వద్ద చాలా గొప్పగా ఉంది. ఫర్జ్ నమాజుల తర్వాత ఎక్కువ శ్రేష్ఠతగల నమాజు తహజ్జుదే. దాని ప్రత్యేకతల్లో: అది కేవలం పాపాలను హరించి వేయడమే గాకుండా; దానిని పాటించేవారిని పాపంలో పడకుండా కాపాడుతుంది. ప్రవక్త ﷺ ఇలా తెలిపారని అబూ ఉమామా బాహిలీ  ఉల్లేఖించారుః 

عَلَيْكُمْ بِقِيَامِ اللَّيْلِ فَإِنَّهُ دَأَبُ الصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ، وَهُوَ قُرْبَةٌ إِلَى رَبِّكُمْ، وَمَكْفَرَةٌ لِلسَّيِّئَاتِ، وَمَنْهَاةٌ لِلإِثْمِ

“మీరు తహజ్జుద్ నమాజు చేయండి, అది మీకంటే ముందు పుణ్యాత్ముల సద్గుణం, మీ ప్రభువు సాన్నిధ్యానికి చేర్చునది, పాపాలకు పరిహారం మరియు అపరాధాల నుండి వారిస్తుంది”. 

(తిర్మిజి 3549, ఇబ్ను ఖుజైమా 1135, సహీహుత్తర్గీబ్ 624లో హసన్ లిగైరిహి అని ఉంది).


పూర్వ పుణ్యపురుషులు రహిమహుముల్లాహ్ యే కాదు, గత సమీప కాలాల్లో మన తాతముత్తాతలు తహజ్జుద్ నమాజులో ఏ కొరతా చూపేవారుకాదు. కాని ఈ కాలంలో అనేక మంది రాత్రులు పగల్లో, నిద్రలు జాగారాల్లో మారిపోయి, రాత్రి వేళల్లో అల్లాహ్ ను వేడుకునే మాధుర్యాన్ని కోల్పోయారు. మరికొందరు ఎంతటి అలసత్వానికి గురి అయ్యారంటే ఫజ్ర్ నమాజు సైతం వదిలేస్తున్నారు. 

తన దాసులపై ఉన్న అల్లాహ్ యొక్క గొప్ప కరుణ ఏమిటంటే; ఆయన వారికి చిన్నపాటి కొన్ని కార్యాలు ప్రసాదించాడు, వాటి పుణ్యఫలితం తహజ్జుద్ కు సమానంగా ఉంది. ఎవరికైనా తహజ్జుద్ తప్పిపోతే లేదా ఎవరైనా తహజ్జుద్ చేయలేక పోతే కనీసం ఇలాంటి సత్కార్యాలు తప్పిపోకూడదు, వాటి ద్వారా తన త్రాసు బరువును పెంచుకోవచ్చును. ఇది తహజ్జుద్ చేయలేకపోయినా పరవా లేదు అన్న మాట కాదు, మన పూర్వ పుణ్యపురుషులు ఎన్నడూ అలా భావించలేదు, వారైతే ప్రతి పుణ్య కార్యంలో ముందంజవేసి, చురుకుగా పాల్గొనేవారు. 


ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తమ సహచరులకు కొన్ని సులువైన ఆచరణల గురించి తెలిపారు, ప్రత్యేకంగా ఎవరైతే తమకు తాము కొంత శ్రమ పడి తహజ్జుద్ చేయలేకపోతారో అలాంటి వారి గురించి, ఇలా మనల్ని కూడా సత్కార్యాలు చేసుకొని మన పుణ్యాలను పెంచుకోవాలని ప్రోత్సహించారు. ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా ప్రవచించారని అబూ ఉమామా బాహిలీ రజియల్లాహు అన్హు ఉల్లేఖించారుః 

مَنْ هَالَهُ اللَّيْلُ أَنْ يُكَابِدَهُ، وَبَخِلَ بِالْمَالِ أَنْ يُنْفِقَهُ، وَجَبُنَ عَنِ الْعَدُوِّ أَنْ يُقَاتِلَهُ، 
فَلْيُكْثِرْ أَنْ يَقُولَ: سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، فَإِنَّهَا أَحَبُّ إِلَى اللهِ مِنْ جَبَلِ ذَهَبٍ وَفِضَّةٍ يُنْفَقَانِ فِي سَبِيلِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ

“ఎవరు రాత్రి వేళ మేల్కొని (తహజ్జుద్ కై) శ్రమ పడుటకు భయపడ్డాడో, ధనాన్ని (అల్లాహ్ మార్గంలో) ఖర్చు చేయుట నుండి పిసినారితనం వహించాడో మరియు శతృవుతో పోరాడడానికి పిరికితనం వహించాడో అతను అధికంగా సుబ్ హానల్లాహి వబిహందిహీ అనాలి. ఈ పదాలు అల్లాహ్ కు ఆయన మార్గంలో ఖర్చుపెట్టబడ్డ వెండి, బంగారాల కంటే ఎక్కువగా ఇష్టమైనవి, ప్రియమైనవి”. 

(తబ్రానీ కబీర్ 7795, అల్బానీ సహీహుత్తర్గీబ్ 1541లో సహీ లిగైరిహీ అని అన్నారు).